Het waren inderdaad mooie jaren. Jong zijn en een boeiende hobby hebben...
Ook al omdat er bitter weinig te koop was voor een beurs van een student of een jongeling die een gezin stichtte en niet al te veel verdiende. Legermateriaal op overschot was er genoeg te krijgen. Veel materiaal werd daaruit gewonnen, zoals rolspoelen, mooie variabele condensatoren, allerlei porseleinen spul, relais, buizen, enz...
Ook enkele bekende zaken die radiomateriaal verkochten werden druk bezocht.

Het boeiende aan de hobby was de zelfbouw. Toen MOEST er wel gebouwd worden. En er MOEST een jaar telegrafie beoefend worden.
Het was dus simpel: Eerst de ontvanger maken en dan een eenvoudige zender met een oscillator (Geloso VFO ...de grote luxe) een buffertrap en een eindtrap. Natuurlijk diende ook een voeding gemaakt te worden met hoge (gevaarlijke) spanningen. Ook daar moest de nodige zorg aan besteed worden.
Voor de antennes werden meestal draadantennes gebouwd. Het nec plus ultra waren de toen reeds verkrijgbare commerciële amateur antennes zoals de W3DZZ en beams (gerichte antennes met meerdere elementen cfr. TV-antenne). Prettig was ook de betere verstandhouding tussen amateurs ("hams" genoemd), de bekende hamspirit. Iedereen kon iedereen wel aan iets helpen. Goede raad kostte niets en al rap werd een handje toegestoken. Het begrip "hardware" was toen zéér zinvol, daar er moest aan metaalwerken gedaan worden, antennes met pylonen opgericht en soms speciale onderdelen moesten gemaakt worden. Zo kregen we als vanzelfsprekend specialisten op de draaibank, antennenzetters, enz...
Het verenigingsleven bloeide terug op toen we een huis huurden in de David Teniersstraat te Gent (hoogste punt van de stad met de watertoren). Het kleine huisje dat er vervallen en vervuild bijstond, werd omgebouwd tot een verenigingslokaal.Tevens werd een start gemaakt met het oprichten van een vzw. Enkele bezielden legden elk 1000 BEF neer en zo begon ons avontuur.

Reeds na de eerste grandioze openingsavond sprong het ledenaantal de hoogte in.Het duurde slechts enkele weken of het huis was reeds te klein.Na verloop van tijd dienden we terug te verhuizen naar een pand in het "Tussen 't pas". Dit moest ook aangepast worden . Ook daar groeide het aantal leden nog verder. Tot er enkele ontevredenen een afgescheurde vereniging vormden. Dat gebeurt in de beste families. Tot overmaat van ramp werd het huis openbaar verkocht (nadat een informele toezegging aan ons gedaan was met een schappelijke prijs). Helaas werd er flink opgeboden om dit huis te verwerven en er dan een studentenhome van te maken.
In crisisberaad en na een spektaculaire ledenvergadering, werd bij de leden een renteloze lening aangegaan voor de duur van 10 jaar. Met deze opbrengsten en het gespaarde kapitaal konden we het huidige pand aan de Ham hoek Bomastraat bekomen.Ook hier kregen we een vervallen en vervuild pand in handen. Maar betere huizen waren voor onze beurs te duur.
Ook hier begon dus terug het inrichten. Dit gaat nog steeds door tot heden.  >>>>>>>